My Turn

เมื่อวานนี้ ฉันได้เห็นข้อความอะไรบ้างอย่าง มันเป็นข้อความที่สะกิดความรู้สึกยังไงบอกไม่ถูก รู้แต่ว่ามันอึ้ง ซ่าที่สมอง มือ ใจสั่น และ หายใจไม่ออก แต่น้ำตาไม่ไหล

แปลกนะ ความรู้สึกอย่างนี้มันคือ.... อกหัก

พอมาคิดดีๆ ฉันควรจะวางมันลงซะบ้าง มันจะได้ไม่หนักเกินไป แล้วฉันก็ยิ้มให้กับตัวเอง มองดูขวดแก้วที่ข้างในมีน้ำอยู่เต็มขวด มันทำให้นึกถึงความรักครั้งแรก จะบอกว่าเป็นความรักจริงๆ และความรักก็ทำให้เกิดความทุกข์ มาก.....ที่มากเกินจะอยู่ได้ จนฉันต้องเก็บความทุกข์เหล่านั้นลงในขวดแก้ว มันคอยเตือนความทรงจำฉันตลอดเวลา
ขวดแก้วแห่งความเศร้า มันเก็บทุกอย่างเวลาฉันเศร้ามีปัญหา ทะเลาะกับคนที่รัก น้ำตาก็จะไหล...ไหลลงขวดแก้ว ทีละหยด ทีละหยด แล้ววันนึง มันก็ใกล้ที่จะล้น....และนั่นมเป็นจุดที่ทำให้ฉันคิดได้ว่า ฉันเก็บความทุกข์นี้ไว้ทำไม เก็บมันมานานเท่าไหร่แล้ว
ฉันเทความทุกข์ทั้งหมดทิ้ง ฉันเลิกกับคนที่ทำให้ฉันต้องร้องไห้ทุกวัน แต่ก็ต้องขอบคุณเค้านะ ที่ทำให้ฉันโตขึ้น และได้รู้จักความรัก

ขอบใจจริงๆนะ... รามิล

edit @ 26 Oct 2007 11:52:35 by tete'

อยากรู้จัก

    3-4 สัปดาห์ที่ผ่านมา ฉันฝันหลายๆๆเรื่อง ติดๆกัน มันเป็นฝันที่ไม่ต่อเนื่อง แต่มันพิเศษ เพราะมันทำให้ฉันเจอเค้าทุกคืน จนฉันไม่อยากที่จะตื่น ฉันไม่รู้หรอกนะว่าเค้าคือใคร แต่ฉันรู้ว่าทุกๆที่ในความฝันจะมีเค้าอยู่เสมอ .....

************

ฝัน...

คุณ เป็นคนๆ นึงมั๊ย  ที่ชอบความฝัน
บางคนคิดว่าการที่คนเราฝัน มันขึ้นอยู่กับเหตุการณ์ที่ผ่านเข้ามาในแต่ละวัน หรือเป็นสิ่งที่ผูกพันกันมา อาจจะเป็นคนที่คุณคุ้นเคย สถานที่ที่เคยไป หรืออยากที่จะไป
ฉันอยากให้คุณจำความฝันที่สวยงามไว้ ตลอดไป

แต่ฝันของฉันนะ มันมีอยู่ว่า.....


"เกาะอิสระภาพ"

    มีเด็กผู้หญิงตัวเล็กๆ คนหนึ่ง ชอบขี่จักรยานเล่นแถวบ้าน เป็นประจำทุกวัน แต่วันนี้ฉันอยากจะขี่ไปสำรวจที่ ที่ยังไม่เคยไป แล้วฉันก็ได้พบกับต้นไม้ต้นใหญ่ต้นหนึ่ง มันต้นใหญ้มากแล้วก็มีโพลงไม้ด้วย ฉันรีบเดินเข้าไปดูทันที...ฉันก็แค่อยากรู้ว่ามันมีอะไรข้างใน ก็เท่านั้น ฉันเดินก้าวเข้าไป ข้างในเหมือนเป็นอีกสถานที่นึง มีทหารยามเฝ้าเต็มไปหมด ทหารตัวสีเขียวร่างใหญ่  เอ...หรือว่าจะเป็นยักษ์เขียว ฉันเดิน ก้าวทีละก้าว โดยให้ปลายเท้าแตะพื้นให้เบาที่สุด แต่เจ้าทหารยักษ์นั่นดันเห็นฉัน ฉันวิ่งหนี วน.... ไป วน...... มา (ก็เพราะมันเป็นวงกลม)ฉันวิ่งแบบไม่คิดชีวิต จนตกเข้าไปในอุโมค์สีรุ้ง มันอาจจะเหมืนออุโมค์ ที่แม่ฉันเคยเล่าให้ฟังตอนฉันเด็กก็ได้

อุโมงค์ที่แม่เคยเข้าตอนที่ฉันเกิด แม่บอกว่ามันเป็นอุโมงค์ที่ยาวววว มาก........

เป็นสีสายรุ้ง ตัวเราสามารถลอยได้ในอากาศ แต่ก็เหมือนมีอะไรจากอีกฝั่งนึงที่ดูดเรา ทำให้เราไหลผ่านอุโมค์ เหมือนเล่นสไลด์เดอร์ แล้วก็ไปโผล่อีกที่นึงที่มีแสงสว่าง 

ฉันก็หลุดเข้าไปในอุโมงค์สายรุ้ง มันเหมือนที่แม่ฉันเล่าเลย แสงสว่างที่ฉันเจอเป็นที่ไหนไม่รู้ มีน้ำทะเลล้อมรอบไปหมด รอบข้างมันว่างเปล่า ไม่มีขอบเขต ฉันเงยหน้ามองท้องฟัาที่สีฟ้าสด น้ำทะเลสูแค่หัวเข่า ฝ่าเท้าเหยียบเม็ดทรายที่จมอยู่ในน้ำ ใต้น้ำฉันเห็นเกาะ ที่เป็นภูเขา มีต้นไม้ปกคลุมเล็กๆ แต่มันอยู่ใต้น้ำ

ฉันเดินแหย่เท้าไปกับพื้นทราย กับ้นไม้ที่อยู่ใต้น้ำ มันจั๊กจี้บอกไม่ถูก แล้วฉันก็กระโดด ลงดำน้ำว่ายน้ำอย่างที่ไม่เคยว่ายมาก่อน (เพราะจริงๆแล้วฉันว่ายน้ำไม่เป็น) จะบอกว่าตัวเองเหมือบปลาเลย ว่ายไปว่ายมาแล้วก็กระโดดโผล่ขึ้นจากน้ำ แสงจากดวงอาทิตย์กลมโตเป็นสีทอง อมส้ม มีเงาที่เป็น Silhouete ผาดกลาดวงอาทิตย์  ผู้ชายคนนั้นเป็นใคร....ทำไมมาอยู่ที่นี่ได้ เพราะที่นี่มีแตฉันคนเดียว แล้วเราก็ได้รู้จักกัน เค้าพาฉันไปผจญภัยในที่ต่างๆ ทุกซอกทุกมุมราวกับว่าเค้าอยู่ที่นี่มาตั้งแต่เกิด เราคุยกันโดยไม่ต้องพูด เพียงแค่มองตากันก็สื่อความหมายได้ เรามีความสุขมาก

แล้วฉันก็สะดุ้งตื่น นั่นเป็นครั้งแรกที่ฉันได้พบกับเค้า ...

2 be continue .....

edit @ 25 Oct 2007 16:30:52 by tete'

edit @ 25 Oct 2007 22:23:44 by tete'

edit @ 27 Oct 2007 20:34:11 by tete'

edit @ 27 Oct 2007 21:19:39 by tete'

ปอกเปลือกตัวเอง กับ(คนแปลกหน้า) คนอื่น

มันก็ดีนะ สำหรับการบอกตัวตนของเราเอง ผ่านการบอกเล่าด้วยตัวหนังสือ

ลองคิดดูนะ การที่เราอ่าน อะไรก็ได้สักอย่าง แล้วหลับตา คิดภาพ มันอาจทำให้เรา ยิ้ม หัวเราะ หรืออาจจะร้องไห้ออกมาโดยไม่รู้ตัว

และ ในเวลาเดียวกัน เราอาจจะเพิ่งรู้ตัวก็ได้ว่าเรารู้สึกอย่างไร กับเหตุการณ์ที่เราได้เล่าผ่านตัวหนังสือ 

ลองดู เหมือนกับที่เราลอง 

สนุกกับมัน

หัวเราะกับมัน

ยิ้มกับมัน

ร้องไห้กับมัน 

edit @ 24 Oct 2007 18:18:15 by tete'

edit @ 24 Oct 2007 18:29:33 by tete'